نگاهی به لیگ یک فرانسه در فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶

در آستانه فصل جدید لیگ یک، به نظر می‌رسد بسیاری از باشگاه‌ها کمی حواسشان پرت است. حتی آن‌هایی که به رقابت در صدر جدول عادت دارند، نگرانی‌هایی دارند که فراتر از زمین بازی است. در لیگی که بزرگترین تیم قاره را در خود جای داده است، تمرکز اکثر باشگاه‌ها به جای رقابت، به بقا و تأمین مایحتاج تیم تغییر کرده است.

 

مدت‌هاست که هرگونه روحیه جنگندگی از رقبای پاری سن ژرمن رخت بربسته است؛ قهرمانی‌های متوالی در لیگ قهرمانان اروپا دیگر همه امیدها را از رقبای فرانسوی گرفته. انگار مدت‌ها از روزی که کیلیان امباپه با انتقالی آزاد به رئال مادرید پیوست و باشگاه‌های مارسی، موناکو و لیل بوی خون حس کردند، گذشته. روبرتو دی‌زربی وقتی به مارسی پیوست، خوش‌بین بود. این مربی که حالا در تاتنهام است، روزهای آخرش در فرانسه «من اینجا نیستم که دوم شوم.»

مساله اینجاست که حالا حتی دوم شدن برای تیمی مثل مارسی تبدیل به یک آرزو شده.

از بین تمام تیم‌های حواس‌پرت، مارسی بیش از همه درگیر مسائل خارج از زمین است. در حالی که این باشگاه از محرومیت اروپایی فرار کرد و به آنها اجازه داده شد در این فصل در لیگ اروپا رقابت کنند، لحن یوفا مانند یک هشدار نهایی بود: عدم تعادل مالی را جبران کنید یا حذف خواهید شد.

 

در ترکیب اصلی تغییراتی ایجاد شده است. مربی تیم حالا برونو ژنسیو است و جای حبیب بیه، که در ماه فوریه جایگزین دی زربی شده بود را گرفته. اما درخواست‌های یوفا – و DNCG، نهاد ناظر مالی فوتبال فرانسه – مانع از خرید حتی یک بازیکن توسط باشگاه شده و تازه روش‌های زیادی هم صورت گرفته:میسون گرینوود، فاکوندو مدینا، پیر امریک اوبامیانگ و ژرنوئیمو رولی همگی با قراردادهای دائمی از تیم جدا شده‌اند.

فروش هر بازیکنی که امکانش بود توسط مارسی نشان داد که این باشگاه در حالت بقا قرار دارد و واکنش شدید آنها به امتناع پیر-امیل هویبرگ از رفتن به نیوکاسل، این موضوع را تأیید کرد؛ کاپیتانی تیم را برای بازی دوستانه باشگاه مقابل اتلتیکو مادرید از او گرفتتد!

جالب اینجاست که سرمربی جدید می‌خواهد هویبرگ را حفظ کند، اما طرح ریاضت اقتصادی ایجاب می‌کند که باشگاه کاملاً برعکس عمل کند. این وضعیتی است که تضاد بین جاه‌طلبی ورزشی و ضرورت مالی را به خوبی نشان می‌دهد، تضادی که برای بسیاری از باشگاه‌های لیگ ۱ و به طور فزاینده‌ای برای باشگاه‌هایی که برای رسیدن به صدر آن رقابت می‌کنند، آشناست.(مهم‌ترین نمونه‌اش در یکی دو فصل اخیر باشگاه لیون است)

 

موناکو هم دقیقا امسال حسابی سعی کرده صورت درآمدهای خود را افزایش دهد. انتقال ۴۳ میلیون پوندی ماگنس آکلیوش به پاری سن ژرمن مدتی است که برنامه‌ریزی شده بود و فولارین بالوگون و لامین کامارا هنوز هم ممکن است قبل از پایان پنجره نقل و انتقالات، مبالغ هنگفتی را به باشگاه اضافه کنند. فروش غیرمنتظره آلادیجی بامبا به نیوکاسل با قیمت ۳۴ میلیون پوند، به باشگاه فضای بیشتری برای کاهش هزینه‌ها و افزایش بودجه داده است.

 

حق پخش تلویزیونی دیگر شریان حیاتی لیگ ۱ نیست. در عوض، باشگاه‌های فرانسوی به بی‌ملاحظگی تیم‌های انگلیسی که قمارهای چند میلیون پوندی روی بازیکنان جوان اثبات نشده انجام می‌دهند، تکیه می‌کنند. بامبا وقتی نیوکاسل با پول هنگفت آمد، ۱۸ بازی لیگ انجام داده بود. لیگ ۱ همیشه توقفگاهی برای استعدادهای برترش بوده است، اما نرخ ریزش بازیکنان به سطوح جدیدی رسیده است. لیورپول منتظر نماند و جرمی ژاکه را به خدمت گرفت و مامادو سانگاره تنها به یک فصل حضور در لانس نیاز داشت تا برنتفورد را متقاعد کند که ارزش یک شرط‌بندی گران‌قیمت را دارد.

حتی کسانی که از نظر مالی در وضعیت بهتری هستند، نمی‌توانند در برابر قدرت سایر لیگ‌ها مقاومت کنند. احتمال مربیگری لانس در لیگ قهرمانان اروپا نتوانست مانع از عبور پیر سیج از کانال مانش و پیوستن به کریستال پالاس شود . سانگاره نیز سفر مشابهی را طی کرد، در حالی که آدرین توماسون، مالانگ سار، آلن سن-ماکسیمین و وسلی سعید – که همگی در کسب مقام دوم لانس و اولین قهرمانی جام حذفی فرانسه در فصل گذشته نقش داشتند – اغوا شده‌اند. موفقیت می‌تواند مانند جام زهر باشد. حداقل بازسازی آنها، تحت نظر دینو تاپمولر، هوشمندانه به نظر می‌رسد. از لانس انتظار دیگری نمی‌رود، اما غارت آنها بار دیگر محدودیت‌های موفقیت در لیگ 1 را برای باشگاه‌هایی که با نام PSG شناخته نمی‌شوند، آشکار می‌کند.

 

قهرمان فعلی که به دنبال ششمین قهرمانی متوالی لیگ است، اغلب به حواس‌پرتی در لیگ قهرمانان متهم شده است. وقتی دو سال متوالی قهرمان می‌شوید، می‌توانید آن را توجیه کنید، اما پس از رقابت نزدیک آنها با لانس در فصل گذشته، این اتهامی نیست که بتوان تابستان امسال به آنها وارد کرد. ترکیب اصلی آنها در حال حاضر بهترین ترکیب لیگ و فراتر از آن است، بنابراین لوئیس کامپوس، مدیر نقل و انتقالات پی‌اس‌جی، بر بهبود ترکیب دوم تمرکز کرده است که اغلب در لیگ 1 به نمایش گذاشته می‌شود.

فران تورس، آکلیوش و میکا گودتس جایگزین مثلث گونسالو راموس، لی کانگ-این و رندال کولو موآنی شده‌اند، هرچند که برای کنار زدن بازیکنان اصلی فعلی در خط حمله PSG به مشکل برخواهند خورد. لوکاس دینیه نیز انتخاب هوشمندانه‌ای برای جانشینی نونو مندش است. درواقع حالا پاریس به معنای واقعی دوتیم دارد و ترانسفرها کاملا برای تقویت تیم دوم انجام شده.

 

احتمالاً پاری سن ژرمن در این فصل کار آسان‌تری در لیگ خواهد داشت، زیرا تیم‌های رقیب یا عقب‌نشینی کرده‌اند یا درجا زده‌اند. رن که این فصل برای اولین بار در سه فصل اخیر باید در فوتبال اروپا رقابت کند، تنها تیمی است که فصل گذشته در جمع هفت تیم برتر قرار گرفت و – روی کاغذ – قوی‌تر از ابتدای تابستان به نظر می‌رسد.

ثروت رن تا حدی آنها را ایمن می‌کند، اما استراسبورگ پس از از فروختن بازیکنان مهم به چلسی، ضعیف‌تر شده. امانوئل امگا، کاپیتان باشگاه، توسط والنتین بارکو از تیم جدا شده و مایک پندرز، دروازه‌بان، پس از یک دوره قرضی در ماینائو به باشگاه اصلی خود بازگشته است. دومی با فیلیپ یورگنسن جایگزین شده است که به گفته سرمربی جدیدشان، هوگو اولیویرا، دستیار سابق مارکو سیلوا در فولام، باید “نقش حیاتی” ایفا کند. زمان مشخص خواهد کرد که آیا یورگنسن از عهده این کار برمی‌آید یا خیر. او در استمفورد بریج بازیکن مازاد بود، بنابراین ممکن است این انتقال از روی مصلحت باشد. در هر صورت، اگر پیش‌فصل را در نظر بگیریم، او روزگار سختی خواهد داشت. استراسبورگ در هفت بازی دوستانه خود ۲۱ گل دریافت کرد!.

 

تغییر و تحولات مدیریتی، از لیام روزنیور به گری اونیل و حالا به اولیویرا، به احساس بی‌ثباتی در استراسبورگ، یکی از 10 باشگاهی که در این فصل بخشی از مدل چند باشگاهی لیگ 1 هستند، نیز دامن می‌زند. این به خودی خود، این حس را به فصل آینده اضافه می‌کند که «اصلاً این برای کیست؟». همه باشگاه‌ها در این مدل‌ها مطیع نیستند، اما منافع خودشان هم همیشه تصمیمات را هدایت نمی‌کند.

 

روزنیور همه چیز را در مورد این موضوع می‌داند. سرمربی جدید پاریس اف سی یکی از دو مربی است که پس از دوره‌های ناموفق در انگلیس، در جستجوی رستگاری به فرانسه بازگشته است. ویل استیل، سرمربی سابق ساوتهمپتون، به اوسر پیوسته است. همچنین انتصاب‌های ماجراجویانه‌تری نیز وجود دارد، مانند داویده آنچلوتی در لیل و فیلیپه لوئیس در موناکو. در این فصل، 12 تغییر مربی در لیگ برتر فرانسه رخ داده که باورنکردنی است!

اولین نفری باشید که نظر می دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *